مراسم تشييع پيکر بابک بيات آهنگساز صبح از مقابل تالار وحدت به سمت قطعه هنرمندان بهشت زهرا برگزار شد.
در پيام بهرام بيضايى به مناسبت درگذشت بابک بيات که در اين مراسم قرائت شد آمده است: رفت پى نواهايى که ساليانى بود از وى جدا شده بودند / گشت تا بيابدشان، گم شد”
در ادامه اين پيام که توسط محمد سرير قرائت مىشد، بيضايى آورده است: آن مرد مهربان بود. آن مرد نواهايى در سر داشت که رهايش نمىکردند. آن مرد وقت کمى داشت، نه آن قدر که صداهاى سرش را رديف کند يا به دستگاهى بسپارد، نه آن قدر که همه را مجاب کند. آن مرد، گفتن بلد نبود، لبش مىلرزيد، مىلرزيد. گلويش که ميگرفت، مىگرفت. آن مرد گير مىکرد ميان عاطفههايش و وقت ناله فروکش مىکرد و وقت فغان، لب مىبست. آن مرد گلههاى ما همه را شنيد و گلههايش را با خود برد.
همچنين محمد سرير رئيس هيات مديره خانه موسيقى با ابراز تاسف از درگذشت اين هنرمند گفت: جايگاه بابک بيات در موسيقى ما کاملا مشخص است و مويد اين مطلب حضور علاقهمندان از طبقات اجتماعى و گروههاى سنى متفاوت در اين مراسم است. وى ادامه داد: بيات طى چهار دهه فعاليت خود توانست، پيوندى عميق ميان نسلهاى گوناگون برقرار کند و در اين مدت همواره در رشد و تعالى هنر تلاش کرد. سرير متذکر شد: نگاهى به سير تحول موسيقى بيات نشان مىدهد، او ضمن در نظر گرفتن ارزشهاى ابداعى موسيقی، در زمينه دانش و فنون موسيقيايى نيز بسيار تلاش کرد و اين راز ماندگارى آثار اوست.
رئيس هيات مديره خانه موسيقى با اشاره به محبوبيت آثار بيات در ميان نسل جوان گفت: در اين آثار، او ارزشهاى عاطفى را در کنار ارزشهاى معنوى مورد توجه قرار مىداد و اين چنين است که آثار او در دل جوانان ما جاى خاصى دارد.
در ادامه اين مراسم خشايار اعتمادی، طى ارائه سخنان کوتاهى گفت: بابک بيات از جمله منتخبان خداوند است که بايد به آنها احترام گذاشته شود، او هرگز گذشتهاش را فراموش نکرد و هرگز به آنچه شده بود، نباليد و همواره مىدانست که آثارش ناشى از عطيه الهى است و به همين دليل بود که آثارش در دل چهار نسل جاى گرفت. محمد اصفهانى نيز به ياد بابک بيات قطعه شعر “اىعاشقان” را خواند.
او با اظهار تاسف از درگذشت اين هنرمند بزرگ گفت: همه ما اين راه را خواهيم رفت و مهم اين است که بابک بيات خوب زيست و با موسيقىاش به ما آرامش داد و در آرامش نيز درگذشت.
ستار اورکى از دوستان نزديک بيات نيز گفت: بار ديگر اين سرزمين کهن، يکى ديگر از فرزندان برومند خود را از دست داد. هنرمندى که يافتن جايگزينى براى او محال است، بيات خورشيد تابانى بود که در دهه 50 ظهور کرد و جسماش در دهه 80 افول کرد. ياد وخاطره و موسيقىاش تا قرنها باقى خواهد ماند.
اورکى گفت: ديگر نبايد بگوييم “استاد بيات”، بلکه بايد بگوييم “مکتب بيات” چرا که شيوه او بسيار آموزنده بود. به طورى که بسيارى از آهنگسازان خواسته و ناخواسته، تحت تاثير او بودند. بابک صحرايی، ترانه سراى جوانى که همکارىهايى با بابک بيات داشته است، از ديگر سخنرانان اين مراسم بود.
صحرايى گفت: امروز به تشييع جنازه او نيامدهايم، بلکه به ديدار او آمدهايم که خورشيد فروزان آسمان هنر بود و خورشيد را نمىتوان به خاک سپرد، او هميشه با ما زندگى مىکند تا زمانى که به موسيقىاش گوش مىدهيم.
صحرايى ادامه داد: او پاييز را دوست داشت و در پاييز هم درگذشت. اين ترانه سرا در ادامه درباره محل خاکسپارى بيات گفت: او دوست داشت در کنار قبر احمد شاملو دفن شود، اما از آنجا که قبرى در کنار قبر اين شاعر بزرگ وجود نداشت، خانوادهاش تصميم گرفتند او را در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک بسپارد.
وى همچنين درباره انتشار اخبارى مبنى بر مشکلات مالى بيات گفت: بابک بيات از نظر مالى در شرايط مناسبى بود، اما پرداخت هزينه 100 ميليون تومانى براى او دشوار بود. اما او از هيچ نهاد و مرکزى تقاضاى کمک نکرد. محمود شهريارى نيز بابک بيات را هنرمندى گرانقدر و خردمند توصيف کرد و گفت: تا زمانى که جوانان و نوجوانان، به موسيقى او گوش مى دهند، او هرگز نمرده و هميشه زنده است.
شهريارى ادامه داد: آخرين کار بيات ساخت موسيقى سريال امام رضا (ع) است و ايام درگذشت او هم همزمان با ميلاد اين امام شيعيان است واميدواريم روح اين مرحوم با امام رضا (ع) محشور شود.